Badanie pisma, podział pisma

W cyklu rozwoju ontogenetycznego człowieka wykształcają się indywidualne cechy pisma, czyli następuje jego personalizacja.

Na cechy pisma ma wpływ również odrębność płciowa, co jest związane z odmienną motoryką. Personalizacja wiąże się z rozkładem pisma na podłożu, więc z rysunkiem poszczególnych liter i ciągiem literowym, wielkością, tempem, czytelnością i ogólną topografią pisma.

Człowiek nigdy nie pisze "dwa razy tak samo".

Fluktuacje w piśmie ręcznym pojawiają się pod wpływem warunków zewnętrznych (np. materiały piśmienne) oraz z przyczyn wewnętrznych (wpływ wieku, chorób, wykształcenia, stanu psychicznego) i nienaturalnych (świadoma zmiana charakteru pisma).

Podział pisma:

1.pismo określające wiek

  • - niedojrzałe (do 25)
  • - dojrzałe (25-60)
  • - starcze (pow. 60)


2.ludzi chorych

  • - afazja
  • - pląsawica
  • - Parkinson
  • - psychozy starcze i porażenia
  • - schizofrenia
  • - narkomania
  • - alkoholizm

3. powstałe pod wpływem emocji

4. związane z wykonywanym zawodem

5.ze względu na płeć



Korzystając z wszystkich wyżej wymienionych zmian, jakim podlega pismo dokonuje się ekspertyzy polegającej na stwierdzeniu, czy badany dokument anonimowy bądź z innych przyczyn kwestionowany jest jednorodny z posiadaną próbką materiału porównawczego.

Materiał porównawczy może być "bezwpływowy" i kreślony na polecenie, dawniej nazywany "wpływowym". Bezwpływowy powstaje spontanicznie i zazwyczaj pochodzi z dokumentów napisanych przez osobę podejrzaną w przeszłości. Materiał kreślony na polecenie powstaje w obecności biegłego lub organu procesowego. Osoba sporządzająca próbkę ma świadomość, że będzie ona wykorzystana do ekspertyzy.

Chociaż w szkole uczymy się wszyscy na jednym wzorcu, to pod wpływem różnych czynników nasze pismo nabiera osobniczych właściwości graficznych, czyli tzw. odchyleń materialnych. I tu też można wyodrębnić dwie grupy - ogólną i indywidualną. Uwzględnia się tu:

  • - właściwości topograficzne
  • - właściwości geometryczne
  • - impuls pisma
  • - poziom integracji i współczynnik integracji
  • - wiązanie liter
  • - cieniowanie linii
  • - płynność linii
  • - budowa pojedynczych znaków
  • - odmiany liter
  • - następstwo znaków


Metody

Pierwotnie stosowano metodę porównującą formę (kształt) liter, później Bertillon wprowadził metodę sygnalistyczną, a Locard udoskonalił grafometryczną skupiającą się na zależnościach wielkościowe w piśmie osobniczym.
W tej chwili stosuje się równiez metodę grafometryczną w przypadku badania podpisów, a także metodę graficzno-porównawczą, czyli strukturalną. Na początku ocenia się materiał jako całość pod względem naturalności, spontaniczności, ilości i różnic czasowych. Później analizuje się wszystkie dokonane obserwacje pod względem zbiezności bądź rozbieżności.
W przypadku pism o większej objętości stosuje się też metodę graficzno-lingwistyczną zajmującą się zarówno stroną graficzną, jak i językową.

Zobacz komentarze

Polecane

Więcej w tym dziale Zobacz wszystkie

Dyskusja

WWW za 299 zł netto

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.